LANGKAH Pas menjemput Datuk Seri Dr. Ahmad Zahid Hamidi ke program Ijtimak Antarabangsa Perpaduan Ummah di Terengganu dilihat bukan sekadar jemputan biasa, sebaliknya satu strategi perang saraf politik yang dirancang rapi bagi membina persepsi bahawa UMNO semakin hampir dengan Pas.

Namun, dokumen rasmi yang tersebar membuktikan sesuatu yang berbeza.

Surat jemputan yang dikeluarkan oleh Terengganu Strategic & Integrity Institute (TSIS) jelas menyatakan bahawa jemputan tersebut adalah kepada Zahid secara individu, bukan kepada UMNO sebagai sebuah parti politik. Malah, dalam keseluruhan kandungan surat tersebut, langsung tidak disebut UMNO atau Barisan Nasional sebagai pihak yang dijemput.

Persoalannya, mengapa Pas cuba membina naratif bahawa UMNO dijemput?

Ini bukan kebetulan. Ini adalah strategi propaganda yang tersusun.

Pas sedar bahawa sentimen penyatuan Melayu merupakan isu yang sangat sensitif dalam kalangan pengundi Melayu. Maka, dengan menjemput Zahid sebagai individu, Pas cuba mencipta persepsi bahawa hubungan parti itu dan UMNO semakin rapat, walaupun hakikatnya tiada jemputan rasmi kepada UMNO.

Lebih menarik, surat tersebut turut menyatakan bahawa slot ucapan yang diberikan kepada Zahid hanyalah 10 minit sahaja. Ini jelas menunjukkan bahawa jemputan tersebut bukanlah untuk perbincangan serius mengenai perpaduan, tetapi lebih kepada kehadiran simbolik yang boleh digunakan untuk tujuan propaganda.

Jika benar Pas ikhlas mahu perpaduan, mengapa hanya beri ruang 10 minit?

Jika benar Pas mahu dialog perpaduan, mengapa tidak jemput UMNO secara rasmi?

Jika benar Pas mahu penyatuan politik Melayu, mengapa hanya menjemput individu?

Jawapannya mudah. Pas tidak memerlukan perpaduan sebenar. Pas hanya memerlukan persepsi perpaduan.

Ini kerana kehadiran Zahid, walaupun hanya sebagai individu, boleh dimanipulasi menjadi naratif bahawa UMNO sudah mula menerima Pas. Gambar, video dan kehadiran pemimpin UMNO boleh dijadikan bahan propaganda untuk mempengaruhi pengundi Melayu.

Lebih strategik, Pas turut mencipta situasi perangkap politik.

Jika Zahid hadir, Pas boleh mendakwa UMNO terbuka kepada kerjasama.
Jika Zahid tidak hadir, Pas boleh mendakwa UMNO menolak perpaduan Melayu.

Dalam kedua-dua situasi, Pas tetap mendapat keuntungan politik.

Inilah strategi perang saraf yang digunakan Pas. Bukan untuk perpaduan sebenar, tetapi untuk membina persepsi politik.

Lebih ironik, Pas sebelum ini sering menyerang UMNO dan kepimpinan Zahid dengan pelbagai tuduhan dan kritikan. Namun kini, Pas tiba-tiba menggunakan istilah ‘Perpaduan Ummah’ dan menjemput pemimpin yang sebelum ini mereka serang.

Ini menunjukkan bahawa Pas bukan konsisten dengan prinsip, tetapi fleksibel dengan strategi politik.

Perpaduan Ummah akhirnya dijadikan slogan politik untuk membina imej dan mempengaruhi sentimen rakyat.

Hakikatnya, perpaduan yang sebenar memerlukan keikhlasan, ruang dialog yang terbuka dan komitmen politik yang jelas. Namun apa yang berlaku dalam kes ini hanyalah jemputan simbolik, slot singkat dan naratif yang diputar belit.

Ini membuktikan bahawa Ijtimak Antarabangsa Perpaduan Ummah bukanlah platform perpaduan sebenar, tetapi pentas propaganda politik Pas untuk membina persepsi dominasi politik Melayu-Islam.

Perpaduan yang sebenar menyatukan.
Propaganda pula hanya mencipta ilusi.

Dan dalam kes ini, Pas dilihat lebih memilih ilusi berbanding realiti.