TERENGGANU meletakkan sasaran besar pada SUKMA Selangor 2026, 61 pingat emas dan kedudukan tiga terbaik negara. Tetapi di sebalik aspirasi tinggi itu, timbul satu persoalan yang wajar dijawab kerajaan negeri: Adakah ganjaran RM3,500 kepada pemenang emas benar-benar sepadan dengan tuntutan prestasi yang diletakkan di bahu atlet?

Ini bukan soal memperlekehkan jumlah RM3,500. Setiap bentuk penghargaan kepada atlet harus dihargai.

Persoalannya ialah nilai relatif ganjaran itu apabila dibandingkan dengan apa yang ditawarkan negeri-negeri lain kepada atlet mereka.

Kerajaan Terengganu sendiri mengesahkan pemenang emas SUKMA 2026 menerima RM3,500, perak RM2,500 dan gangsa RM1,500. Kadar itu hanya meningkat RM500 berbanding SUKMA sebelumnya. Pada masa sama, kontinjen Terengganu membawa sasaran 61 emas selepas sekadar menduduki tempat kelima pada SUKMA Sarawak 2024 dengan 41 emas.

Di sinilah timbul persoalan mengenai keseimbangan antara sasaran dengan penghargaan.

Negeri lain sudah melangkah lebih jauh

Lihat sahaja Sabah.

Sabah menawarkan RM10,000 kepada atlet yang memenangi emas, RM3,000 bagi perak dan RM2,000 bagi gangsa. Kerajaan Sabah turut menyasarkan 40 emas pada SUKMA kali ini.

Johor pula menyediakan RM10,000 bagi pemenang emas kategori perseorangan dan beregu. Atlet dalam pasukan tiga hingga tujuh orang menerima RM9,000 seorang, manakala pasukan lebih besar menerima RM8,500 seorang. Johor menyasarkan 45 emas.

Selangor menetapkan RM10,000 bagi emas acara individu hingga tiga peserta dan jumlah itu boleh meningkat kepada RM15,000 sekiranya negeri tersebut muncul juara keseluruhan.

Lebih menarik untuk dibandingkan ialah Kelantan.

Walaupun Kerajaan Kelantan sendiri mengakui berdepan kekangan kewangan, insentif emas individu dinaikkan daripada RM2,500 kepada RM6,000 peningkatan sebanyak 140 peratus.

Alasan yang diberikan cukup mudah: Atlet perlu diraikan dan diberikan motivasi untuk menghasilkan prestasi terbaik.

Maka wajarlah rakyat Terengganu bertanya:

Jika Kelantan boleh menaikkan ganjaran emas kepada RM6,000 walaupun mengakui mempunyai kekangan kewangan, mengapa Terengganu masih pada RM3,500?

Sasaran bertaraf juara, ganjaran bagaimana?

Lebih menarik, Terengganu bukan sebuah negeri yang meletakkan sasaran sederhana.

Kerajaan negeri menetapkan sasaran 61 emas dan mahu kembali berada dalam kelompok tiga terbaik negara. Seramai 600 atlet dilaporkan akan bertanding dalam 35 jenis sukan.

Ini bermakna sasaran emas Terengganu lebih tinggi daripada Johor yang memburu 45 emas dan Sabah yang menyasarkan 40 emas. Namun kedua-dua negeri tersebut menawarkan sehingga RM10,000 kepada pemenang emas kategori tertentu.

Terengganu pula RM3,500.

Kerajaan negeri tentunya boleh berhujah bahawa insentif tunai bukan satu-satunya ukuran komitmen terhadap pembangunan sukan.

Itu benar.

Pembangunan atlet turut melibatkan kos jurulatih, kemudahan, latihan, pemakanan, penginapan, penyertaan kejohanan serta pelbagai program pembangunan jangka panjang.

Tetapi hujah itu tidak menghilangkan persoalan pokok:

Selepas atlet menjalani latihan bertahun-tahun dan akhirnya berdiri di podium membawa pulang emas untuk Terengganu, apakah RM3,500 merupakan tahap penghargaan terbaik yang mampu diberikan kerajaan negeri?

RM5 juta untuk persediaan

Pada Februari lalu, kerajaan negeri dilaporkan menyediakan peruntukan awal kira-kira RM5 juta untuk persiapan kontinjen SUKMA Terengganu.

Ketika itu sasaran kerajaan ialah berada dalam kelompok tiga terbaik, manakala persiapan melibatkan latihan tertutup, penyertaan kejohanan dan program pemantapan pasukan.

Perlu berlaku adil, RM5 juta itu disebut sebagai peruntukan awal, maka tidak tepat untuk menganggap angka tersebut sebagai keseluruhan kos akhir SUKMA Terengganu.

Namun angka itu tetap relevan dalam perbahasan lebih besar mengenai keutamaan kerajaan negeri terhadap pembangunan sukan.

Lebih-lebih lagi apabila Belanjawan Terengganu 2026 dibentangkan sebagai belanjawan lebihan.

Belanjawan lebihan, tetapi atlet naik RM500

Dokumen rasmi Belanjawan Terengganu 2026 menganggarkan hasil negeri sebanyak RM1.9 bilion, berbanding perbelanjaan mengurus RM1.938 bilion.

Ini menghasilkan lebihan anggaran sekitar RM60 juta.

Daripada RM1.998 bilion hasil tersebut, RM85.36 juta merupakan hasil cukai, RM203.23 juta hasil bukan cukai dan RM1.709 bilion dikategorikan sebagai terimaan bukan hasil.

Tentunya lebihan belanjawan tidak bermaksud RM60 juta itu boleh sewenang-wenangnya dibahagikan kepada mana-mana sektor.

Pengurusan kewangan negeri jauh lebih kompleks daripada itu.

Tetapi apabila sebuah kerajaan membentangkan belanjawan dengan tema ‘Memacu Potensi Melonjak Prestasi’, rakyat mempunyai hak untuk bertanya bagaimana keutamaan kewangan itu diterjemahkan kepada golongan yang benar-benar sedang mengejar prestasi untuk negeri.

Dan atlet SUKMA merupakan contoh paling nyata. Mereka berlatih berbulan-bulan, malah bertahun-tahun. Mereka mengorbankan masa, tenaga, pendidikan dan kehidupan sosial.

Apabila menang, bukan nama individu sahaja diumumkan. Bendera Terengganu dinaikkan. Mereka membawa nama negeri.

Bukan soal politik, tetapi keutamaan

Kerajaan Terengganu tidak sepatutnya melihat persoalan mengenai RM3,500 ini sebagai serangan politik semata-mata. Sebaliknya, ia patut dilihat sebagai peluang melakukan penambahbaikan.

Jika kerajaan negeri benar-benar mahu mengembalikan Terengganu sebagai kuasa besar SUKMA, penghargaan terhadap atlet juga wajar bergerak seiring dengan cita-cita tersebut.

Tidak semestinya Terengganu perlu berlumba menawarkan jumlah paling tinggi di Malaysia.

Tetapi jurang RM3,500 berbanding RM6,000 di Kelantan dan sehingga RM10,000 di Sabah serta Johor cukup besar untuk menuntut penjelasan dan penilaian semula.

Kerajaan negeri boleh mempertimbangkan skim baharu yang lebih progresif, misalnya meningkatkan ganjaran emas individu, menyediakan bonus tambahan bagi atlet yang memecahkan rekod, atau memperkenalkan ganjaran berperingkat apabila kontinjen mencapai sasaran keseluruhan.

Pulau Pinang, misalnya, memperkenalkan mekanisme berdasarkan prestasi keseluruhan kontinjen: RM4,000 bagi emas jika negeri memperoleh sehingga 39 emas, meningkat secara berperingkat sehingga RM10,000 jika mencapai sekurang-kurangnya 60 emas.

Mengapa Terengganu tidak mempertimbangkan pendekatan serupa?

Atlet sudah tunaikan tanggungjawab, kerajaan pula bagaimana?

Terengganu mempunyai tradisi sukan yang kuat. Negeri ini pernah muncul juara keseluruhan SUKMA dan terus melahirkan atlet yang mampu bersaing di pentas nasional serta antarabangsa.

Sebab itulah isu RM3,500 tidak seharusnya dilihat sekadar persoalan wang. Ia persoalan mengenai nilai yang diberikan kepada pengorbanan atlet.

Kerajaan negeri mahukan 61 emas. Kerajaan negeri mahukan kelompok tiga terbaik. Kerajaan negeri mahu Terengganu kembali menjadi kuasa sukan. Semua itu cita-cita yang baik.

Tetapi apabila tuntutan kepada atlet dinaikkan, penghargaan kepada mereka juga sewajarnya dinaikkan.