KENYATAAN bekas pemimpin Pas, Zuliadin Abdullah yang mengkritik ucapan Tan Sri Abdul Hadi Awang berhubung hubungan Pas dan UMNO sebelum ini membuka semula perbahasan mengenai konsistensi pendirian politik parti itu serta kesan retorik politik terhadap perpaduan umat Islam.

Dalam temu bual tersebut, Zuliadin mempersoalkan kenyataan Abdul Hadi yang menggambarkan perbezaan antara Pas dan UMNO pada masa lalu sekadar “khilaf”.

Menurut beliau, gambaran sedemikian tidak selari dengan sejarah politik negara yang menyaksikan pertembungan kedua-dua parti selama beberapa dekad sering disertai retorik agama yang mendalam.

Beliau berhujah bahawa konflik Pas-UMNO bukan sekadar perbezaan pandangan politik biasa, sebaliknya pernah dikaitkan dengan budaya saling mengkafirkan atau takfiri yang meninggalkan kesan besar kepada masyarakat Melayu-Islam.

Naratif tersebut, menurutnya, membawa kepada perpecahan keluarga, komuniti serta institusi keagamaan di pelbagai kawasan selama lebih 40 tahun.

Kritikan itu turut menimbulkan persoalan sama ada PAS kini sedang menulis semula naratif sejarah bagi menyesuaikan kedudukan politik semasa.

Jika dahulu UMNO digambarkan sebagai musuh politik yang dikaitkan dengan pelbagai tuduhan berat, namun apabila kerjasama politik menjadi keutamaan, konflik lampau kini disebut sebagai sekadar “khilaf”.

Perubahan naratif sedemikian dianggap mengundang persoalan mengenai konsistensi prinsip perjuangan.

Pengkritik berpendapat, sekiranya isu yang dahulunya dijadikan asas perbezaan kini boleh diketepikan atas nama kerjasama politik, maka timbul persoalan sama ada pendirian tersebut benar-benar berasaskan prinsip atau sekadar strategi politik mengikut keperluan semasa.

Dalam temu bual yang sama, Zuliadin turut mengkritik pendekatan PAS terhadap pihak yang berbeza pandangan.

Beliau mendakwa terdapat kecenderungan untuk memuji dan menerima mana-mana pihak yang menyokong pendirian PAS, namun pihak yang tidak sehaluan sering dilabel dengan istilah seperti ‘liberal’, ‘menentang Islam’, malah pada era tertentu dikaitkan dengan tuduhan yang lebih keras.

Menurut beliau, corak sedemikian bukan sahaja pernah berlaku terhadap UMNO, malah turut melibatkan Parti Keadilan Rakyat (PKR), DAP dan Bersatu pada waktu-waktu tertentu apabila berlaku perbezaan politik.

Dakwaan tersebut menggambarkan persepsi mengenai pendekatan politik yang bersifat “kawan atau lawan”, iaitu penilaian terhadap pihak lain bergantung kepada kedudukan mereka terhadap PAS, bukannya berdasarkan prinsip yang konsisten.

Keadaan ini dikatakan berpotensi menghakis ruang dialog sihat dalam politik serta mengukuhkan budaya polarisasi dalam kalangan penyokong.

Kenyataan Zuliadin juga dilihat menghidupkan semula perbincangan mengenai keperluan semua parti politik mengelakkan penggunaan sentimen agama sebagai senjata politik.

Ramai pemerhati berpendapat bahawa pengalaman lalu menunjukkan retorik yang mengaitkan perbezaan politik dengan soal akidah boleh memberi kesan jangka panjang terhadap perpaduan masyarakat.

Isu yang dibangkitkan ini dijangka terus menjadi perhatian kerana ia menyentuh persoalan kredibiliti, konsistensi dan tanggungjawab pemimpin politik dalam membina budaya politik yang lebih matang serta mengutamakan perpaduan berbanding kepentingan politik jangka pendek.