KENYATAAN bahawa ‘Malaysia aman tanpa DAP’ yang dibangkitkan oleh Ketua Dewan Ulama Pas baru-baru ini telah mengundang pelbagai reaksi dalam masyarakat.

Antara respons yang mendapat perhatian ialah pandangan pemimpin Melayu DAP, Sheikh Omar Ali, yang menegaskan bahawa keamanan negara tidak boleh dibina atas kebencian terhadap mana-mana parti politik atau kelompok masyarakat.

Pandangan beliau wajar diberi perhatian kerana Malaysia bukan sebuah negara yang terbina atas satu kaum, satu agama atau satu ideologi politik semata-mata.

Sejak merdeka, negara ini berkembang hasil toleransi, kerjasama dan persefahaman antara masyarakat yang berbeza latar belakang. Melayu, Cina, India, Orang Asal, Muslim dan bukan Muslim semuanya memainkan peranan dalam membentuk identiti Malaysia yang unik.

Dalam konteks demokrasi, perbezaan pendapat adalah perkara biasa. Parti politik pula mempunyai ideologi, pendekatan dan penyokong yang berbeza.

Namun, perbezaan ini tidak seharusnya membawa kepada budaya melabel pihak lain sebagai ancaman kepada keamanan negara.

Jika sentimen seperti ‘negara aman tanpa parti tertentu’ terus dinormalisasikan, maka akan lahir budaya politik yang semakin ekstrem dan berbahaya.

Hari ini mungkin ada pihak mengatakan negara aman tanpa DAP. Esok mungkin muncul pula slogan bahawa negara aman tanpa Pas, tanpa UMNO atau tanpa parti-parti lain.

Akhirnya, demokrasi tidak lagi menjadi medan perbahasan idea dan dasar, tetapi berubah menjadi ruang kebencian politik yang memecahbelahkan rakyat.

Hakikatnya, sejarah politik Malaysia sendiri membuktikan bahawa kerjasama antara parti yang berbeza ideologi pernah berlaku demi kestabilan negara.

Pas pernah berada dalam gabungan bersama DAP melalui Pakatan Rakyat, manakala pemimpin daripada pelbagai parti juga pernah duduk semeja dalam kerajaan perpaduan atau gabungan politik yang sama.

Ini menunjukkan bahawa dalam politik, perbezaan bukan alasan untuk bermusuhan secara mutlak.

Selain itu, isu-isu sensitif seperti pendidikan, bahasa kebangsaan, hak bukan Islam dan kedudukan Islam telah lama dibincangkan melalui saluran demokrasi dan Perlembagaan.

Negara mempunyai institusi undang-undang dan proses politik untuk menyelesaikan perbezaan pandangan secara aman.

Oleh itu, pendekatan yang menanam kebencian terhadap parti atau kaum tertentu hanya akan menjejaskan keharmonian masyarakat.

Malaysia hari ini memerlukan politik yang lebih matang. Rakyat semakin penat dengan retorik perkauman dan agama yang sering dijadikan senjata untuk meraih sokongan politik.

Apa yang lebih penting ialah bagaimana pemimpin menawarkan penyelesaian terhadap isu kos sara hidup, peluang pekerjaan, pendidikan berkualiti dan pembangunan negara.

Keamanan sejati bukan lahir apabila satu pihak dihapuskan, tetapi apabila rakyat mampu hidup bersama walaupun mempunyai perbezaan pandangan.

Demokrasi yang sihat memerlukan ruang untuk semua pihak bersuara, bersaing dan menyumbang kepada negara secara aman.

Justeru, politik kebencian harus dihentikan. Malaysia tidak memerlukan budaya yang mengajar rakyat saling curiga dan bermusuhan.

Sebaliknya, negara memerlukan kepimpinan yang mampu menyatukan rakyat, menghormati kepelbagaian dan membina masa depan bersama demi kestabilan dan keamanan yang berkekalan.