KENYATAAN pemimpin kanan Pas, Datuk Mohd Amar Nik Abdullah bahawa mereka yang tidak memahami atau tidak mencintai Islam tidak akan menyokong Pas bukan sekadar ungkapan mempertahankan parti. Kenyataan itu membawa implikasi lebih besar kerana menghubungkan pilihan politik rakyat dengan tahap kefahaman dan kecintaan mereka terhadap agama.

Menurut laporan Malaysiakini yang memetik beliau, kefahaman terhadap dasar Pas turut dikemukakan sebagai faktor yang mendorong seseorang menyokong parti berkenaan. Namun begitu, menyokong dasar Pas tidak boleh disamakan secara automatik dengan memahami Islam, sebagaimana menolak Pas tidak bermaksud seseorang itu menolak atau tidak mencintai agama.

Islam ialah agama yang dianuti jutaan rakyat Malaysia daripada pelbagai latar belakang, pemikiran dan kecenderungan politik. Pas pula ialah sebuah organisasi politik yang mempunyai pemimpin, calon, strategi pilihan raya serta rekod pentadbiran yang boleh dinilai dan dikritik.

Perbezaan antara kedua-duanya wajib dipelihara.

Apabila seorang pemimpin Pas mengaitkan sokongan terhadap partinya dengan kecintaan kepada Islam, persoalan yang timbul ialah: adakah umat Islam yang menyokong parti lain dianggap kurang memahami atau kurang mencintai agama mereka?

Bagaimana pula dengan ulama, ilmuwan Islam, pendakwah dan rakyat biasa yang berpegang teguh kepada ajaran Islam tetapi tidak bersetuju dengan pendekatan politik Pas?

Kenyataan seperti ini membentuk dikotomi palsu seolah-olah umat Islam hanya mempunyai dua pilihan, iaitu menyokong Pas sebagai bukti mencintai Islam atau menolak Pas kerana gagal memahami agama.

Hakikatnya, umat Islam boleh berbeza pandangan tentang dasar awam, calon pilihan raya, hubungan antara parti dan mutu pentadbiran. Perbezaan politik tidak sewajarnya dijadikan ukuran terhadap keimanan, ilmu atau kecintaan seseorang kepada Islam.

Sebagai pemimpin berpengalaman, Mohd Amar sepatutnya sedar bahawa Pas tidak boleh memberikan sijil kecintaan terhadap Islam kepada penyokongnya sendiri, kemudian secara tersirat mempertikaikan keagamaan mereka yang memilih parti lain.

Pas juga tidak sepatutnya menggunakan kedudukan Islam sebagai pelindung daripada penelitian rakyat. Parti itu tetap perlu menjawab persoalan mengenai integriti, tadbir urus, peluang pekerjaan, bekalan air, kos sara hidup, pembangunan ekonomi dan mutu perkhidmatan awam di negeri-negeri yang ditadbirnya.

Mandat rakyat tidak diperoleh hanya dengan mendakwa membawa perjuangan Islam. Ia perlu disokong oleh amanah, keadilan, kemampuan dan hasil pentadbiran yang dapat dirasakan oleh masyarakat.

Jika Pas yakin dengan pencapaiannya, bentangkan bukti. Jika dasarnya lebih baik, jelaskan dengan fakta. Jika pentadbirannya lebih berkesan, tunjukkan hasilnya. Mempertikaikan kefahaman atau kecintaan pengundi terhadap Islam tidak boleh menggantikan kewajipan tersebut.

Lebih membimbangkan, penyamaan antara Pas dengan Islam boleh membawa kesan buruk kepada usaha dakwah. Apabila kelemahan atau kontroversi sebuah parti dipersepsikan sebagai sebahagian daripada agama, generasi muda mungkin sukar membezakan antara ajaran Islam dengan keputusan politik manusia.

Islam tidak sepatutnya menanggung akibat daripada kegagalan, percaturan atau kelemahan mana-mana organisasi politik.

Pemimpin Pas berhak mengatakan bahawa parti mereka berteraskan Islam. Namun mereka tidak berhak mendakwa secara moral bahawa hanya mereka yang memahami atau mencintai Islam layak menyokong perjuangan tersebut.

Malaysia mempunyai ramai umat Islam yang berkhidmat melalui parti, pertubuhan dan medan yang berbeza. Mereka mungkin tidak bersetuju dengan Pas, tetapi tetap memperjuangkan keadilan, kebajikan, pendidikan, pembasmian kemiskinan dan pentadbiran berintegriti nilai yang juga dituntut oleh Islam.

Politik yang matang tidak bertanya siapa lebih Islam berdasarkan lambang parti. Politik yang matang bertanya siapa lebih amanah, adil dan mampu menyelesaikan masalah rakyat.

Mohd Amar dan Pas perlu memahami bahawa kritikan terhadap parti bukan serangan terhadap Islam. Menolak calon Pas bukan menolak agama. Meminta Pas menjawab tentang prestasinya juga bukan tanda seseorang membenci perjuangan Islam.

Islam milik seluruh umat, bukan hak eksklusif sebuah parti.

Cinta kepada Islam dibuktikan melalui iman, akhlak, amanah dan keadilan bukan semata-mata melalui undi di dalam peti pilihan raya.