ISU kewujudan sebuah pusat pembelajaran yang dipercayai beroperasi untuk kanak-kanak Rohingya di Kampung Ladang Titian, Kuala Terengganu bukan lagi sekadar isu pendidikan komuniti pelarian.

Ia kini menjadi ukuran sebenar terhadap keupayaan kerajaan negeri mentadbir, menguatkuasakan undang-undang dan memberikan keyakinan kepada rakyat bahawa setiap isu yang menyentuh kepentingan awam ditangani secara telus dan berkesan.

Apa yang mengundang persoalan ialah bagaimana sebuah pusat pembelajaran yang dilaporkan telah beroperasi sejak awal tahun boleh wujud tanpa penjelasan yang menyeluruh daripada pihak kerajaan negeri.

Dalam keadaan rakyat semakin peka terhadap isu keselamatan dan kebanjiran warga asing, kelewatan memberikan maklumat yang jelas hanya mengundang pelbagai persepsi negatif.

Laporan media sebelum ini menyebut pusat pembelajaran berkenaan dipercayai menempatkan antara 30 hingga 50 kanak-kanak Rohingya berusia empat hingga 15 tahun.

Persoalan yang timbul bukanlah mengenai hak kanak-kanak untuk mendapatkan pendidikan semata-mata, tetapi bagaimana sebuah premis sedemikian boleh beroperasi tanpa pengetahuan atau pemantauan yang mencukupi oleh pihak berkuasa berkaitan.

Sekiranya kerajaan negeri mengetahui kewujudan pusat tersebut, mengapa tiada tindakan proaktif diambil lebih awal bagi menjelaskan kedudukannya kepada rakyat?

Jika kerajaan negeri tidak mengetahuinya pula, maka timbul persoalan lebih besar mengenai keberkesanan sistem pemantauan dan koordinasi antara agensi penguat kuasa di peringkat negeri.

Rakyat berhak mendapat jawapan

Rakyat Terengganu tidak sepatutnya dipaksa menerima jawapan yang bersifat umum atau saling menuding jari antara agensi.

Sebaliknya, kerajaan negeri perlu tampil menjawab beberapa persoalan asas:

• Bilakah kerajaan negeri mula dimaklumkan mengenai kewujudan pusat pembelajaran tersebut?
• Adakah premis itu mempunyai kelulusan yang diperlukan?
• Siapakah pihak yang membiayai operasinya?
• Pernahkah pemeriksaan keselamatan dijalankan?
• Apakah langkah pemantauan terhadap komuniti pelarian di negeri ini?

Kegagalan menjawab persoalan ini akan terus mencetuskan persepsi bahawa pentadbiran negeri hanya bertindak apabila isu telah menjadi kontroversi.

Kepimpinan Bukan Sekadar Retorik

Kerajaan negeri sering menampilkan imej pentadbiran yang berteraskan integriti, keprihatinan dan kecekapan.

Namun, rakyat menilai kepimpinan bukan melalui slogan atau ceramah politik, tetapi melalui kemampuan menyelesaikan masalah sebenar yang berlaku di hadapan mata.

Dalam isu sekolah Rohingya ini, rakyat tidak meminta tindakan melampau atau tidak berperikemanusiaan. Apa yang dituntut ialah ketelusan, penguatkuasaan dan dasar yang jelas.

Hakikatnya, masyarakat boleh menerima pendekatan berasaskan kemanusiaan sekiranya ia dilaksanakan dalam kerangka undang-undang negara.

Namun masyarakat sukar menerima keadaan di mana sesuatu operasi dilihat berjalan tanpa pemantauan yang meyakinkan.

Jangan biarkan sentimen mengatasi fakta

Malaysia bukan negara penandatangan kepada Konvensyen Pelarian 1951. Justeru, pengurusan komuniti pelarian tertakluk kepada undang-undang domestik serta dasar pentadbiran sedia ada.

Dalam konteks ini, kerajaan negeri mempunyai tanggungjawab memastikan bahawa:

• keselamatan awam dipelihara;
• undang-undang dihormati;
• kebajikan kanak-kanak tidak diabaikan;
• dan keharmonian masyarakat terus terjamin.

Kegagalan mengimbangi empat elemen ini akan membuka ruang kepada penyebaran fitnah, teori konspirasi dan sentimen kebencian yang boleh merosakkan perpaduan masyarakat.

Ujian sebenar pentadbiran Pas Terengganu

Isu ini juga menjadi ujian terhadap naratif pentadbiran Pas Terengganu yang sering mendakwa membawa model pemerintahan berteraskan kecekapan dan nilai Islam.

Dalam tradisi pentadbiran Islam, konsep amanah menuntut pemerintah berlaku telus, bertanggungjawab dan menjelaskan perkara yang menjadi kebimbangan rakyat.

Sikap berdiam diri atau sekadar menyerahkan sepenuhnya kepada agensi lain tanpa koordinasi yang jelas boleh menimbulkan persepsi bahawa kerajaan negeri gagal memainkan peranan kepimpinan yang sewajarnya.

Rakyat berhak bertanya:

Jika isu yang melibatkan puluhan kanak-kanak warga asing yang beroperasi di tengah-tengah komuniti setempat pun tidak dapat dijelaskan secara tuntas, bagaimana kerajaan negeri mampu meyakinkan rakyat bahawa sistem pemantauan dan pentadbiran berada dalam keadaan terkawal?

Persoalan ini bukan serangan politik semata-mata, tetapi tuntutan terhadap prinsip akauntabiliti dalam sebuah kerajaan yang dipilih oleh rakyat.

Kepentingan rakyat mesti didahulukan

Artikel ini tidak bertujuan menafikan hak kemanusiaan kanak-kanak Rohingya atau menggalakkan kebencian terhadap mana-mana komuniti. Sebaliknya, fokus utamanya ialah memastikan kerajaan negeri tidak mengambil mudah kebimbangan rakyat.

Empati terhadap nasib pelarian tidak boleh dijadikan alasan untuk mengabaikan pematuhan undang-undang.

Dalam masa yang sama, penguatkuasaan undang-undang juga tidak boleh dijadikan alasan untuk menafikan hak asasi kanak-kanak yang tidak bersalah.

Sekiranya kerajaan negeri terus dilihat lambat bertindak dan gagal memberikan penjelasan yang menyeluruh, persepsi bahawa pentadbiran lebih cenderung mengurus imej berbanding menyelesaikan masalah akan terus mengakar dalam pemikiran rakyat.

Dalam soal keselamatan, tadbir urus dan kepentingan awam, berdiam diri bukanlah pilihan. Kepimpinan yang sebenar diukur melalui keberanian membuat keputusan, keupayaan menyelesaikan masalah dan kesediaan dipertanggungjawabkan atas setiap amanah yang diberikan oleh rakyat.