KERAJAAN Negeri Terengganu sering bercakap soal kebajikan, pendidikan dan ‘keutamaan rakyat’. Tetapi angka tidak pernah pandai menipu. Data rasmi yang dihimpunkan dan divisualkan oleh Greater Terengganu Development mendedahkan satu realiti pahit.

Bantuan Awal Persekolahan negeri telah dimatikan secara senyap.
Bukan dikurangkan.
Bukan disusun semula.
Tetapi DIHENTIKAN SEPENUHNYA.

Dulu mampu, sekarang sifar

Dari tahun 2014 hingga 2020, kerajaan negeri memperuntukkan antara RM9.5 juta hingga RM12 juta setahun untuk Bantuan Awal Persekolahan.

Pada kemuncaknya:
2019: RM12 juta
116,000 murid menerima bantuan
Ini bukan cerita dongeng. Ini rekod bajet negeri sendiri.
Namun selepas 2020, trajektori mula menjunam:
2021: RM7 juta
2022: RM6.6 juta
2023: RM9.5 juta (pemulihan sementara)
Dan akhirnya, sesuatu yang tidak boleh diputar belit lagi berlaku:
2024: RM0
2025: RM0
2026: RM0
Bukan RM1.
Bukan RM100,000.
Tetapi SIFAR MUTLAK.

Siapa yang dikhianati? Anak sekolah, bukan ahli politik

Bantuan Awal Persekolahan bukan projek mega.
Ia bukan ECRL.
Ia bukan papan tanda.
Ia duit kasut, beg, buku, yuran awal sekolah beban paling asas rakyat biasa.
Apabila bantuan ini dihentikan:
Ibu bapa B40 terpaksa mengorek simpanan terakhir
Guru dan PIBG dipaksa menutup kelemahan sistem
Anak-anak sekolah menjadi mangsa keputusan politik yang tidak berwajah
Ironinya, semua ini berlaku ketika:
Kos sara hidup meningkat
Harga kelengkapan sekolah naik
Rakyat diminta ‘bersabar’
Tetapi kerajaan negeri memilih untuk berundur.

Retorik tinggi, keutamaan rendah

Kerajaan negeri mungkin berkata:
“Ada bantuan lain.”
“Kita buat penstrukturan.”
“Ini fitnah pembangkang.”
Tetapi persoalan paling mudah ialah: Mana angka dalam bajet?
Jika bantuan itu wujud:
Nyatakan jumlah
Nyatakan penerima
Nyatakan peruntukan
Masalahnya, jadual bajet menunjukkan kosong.
Tiada peruntukan
Tiada penerima
Tiada pelan gantian yang telus
Ini bukan persepsi.
Ini fakta fiskal.

Bila slogan kalah kepada data

Kerajaan yang benar-benar mengutamakan pendidikan tidak memulakan penjimatan dengan anak sekolah.

Infografik ini mematahkan satu naratif besar:
Bahawa kerajaan negeri sentiasa ‘prihatin’
Bahawa kebajikan pendidikan masih menjadi keutamaan
Hakikatnya jelas
Kerajaan dahulu mampu.
Kerajaan sekarang memilih untuk tidak.
Dan dalam isu pendidikan, pilihan ini akan dihakimi rakyat bukan melalui ceramah, tetapi melalui pengalaman hidup seharian mereka.