PENDAHULUAN

Dalam beberapa ulasan mutakhir, Profesor Shad Saleem Faruqi telah mengemukakan kenyataan kontroversi bahawa Doktrin Struktur Asas (Basic Structure Doctrine, BSD) berasal dari Malaysia, bukannya India, dan mengaitkan penciptaannya kepada Ketua Hakim Negara Thomson dalam kes bersejarah Kelantan lwn Persekutuan Tanah Melayu [1963] 1 MLJ 355. Dakwaan ini bukan sahaja tidak dapat dipertahankan secara intelektual, malah mengelirukan dari segi perlembagaan. Analisis teliti terhadap penghakiman Ketua Hakim Thomson menunjukkan bahawa walaupun beliau mengakui adanya had kebijaksanaan terhadap kuasa pindaan perlembagaan dalam keadaan luar biasa, beliau tidak pernah mewujudkan atau mengguna pakai BSD sebagai suatu doktrin kehakiman. Percubaan untuk secara retrospektif mengangkat Ketua Hakim Thomson sebagai pengasas BSD di Malaysia merupakan satu agenda revisionis yang perlu diteliti dan diperbetulkan secara kritis.

1. Asal usul sejarah: BSD berakar umbi di India

BSD diperkenalkan dalam kes Kesavananda Bharati lwn State of Kerala (1973) 4 SCC 225, apabila Mahkamah Agung India, melalui majoriti tipis 7:6, memutuskan bahawa kuasa Parlimen untuk meminda perlembagaan di bawah Artikel 368 tidak meliputi perubahan terhadap “struktur asas” Perlembagaan. Ini adalah tindak balas langsung terhadap tindakan melampau oleh Indira Gandhi serta keperluan kehakiman India untuk melindungi nilai-nilai demokrasi daripada pencerobohan autoritarian. Doktrin ini dicipta oleh badan kehakiman dan telah digunakan untuk membatalkan pindaan perlembagaan.

Sebaliknya, Malaysia tidak mempunyai peruntukan yang setara dengan Artikel 368. Perlembagaan Persekutuan memperuntukkan mekanisme pindaan secara terperinci di bawah Perkara 159, termasuk perlindungan khusus terhadap peruntukan yang diperkukuh melalui Perkara 159(5) (seperti kedudukan Islam, Raja-Raja Melayu, dan keistimewaan orang Melayu). Tiada prinsip kehakiman yang mengisytiharkan kewujudan “struktur asas” tersirat selain daripada prosedur yang termaktub.

2. Apa yang sebenarnya dinyatakan oleh Ketua Hakim Thomson

Dalam kes Kelantan lwn Persekutuan Tanah Melayu, Thomson menolak hujahan pihak Kelantan bahawa Perjanjian Malaysia memerlukan persetujuan negeri bagi sebarang pindaan Perlembagaan. Beliau menegaskan bahawa Parlimen telah bertindak dalam lingkungan kuasanya di bawah Perkara 159. Namun begitu, dalam obiter dicta, beliau menyatakan secara spekulatif bahawa sekiranya Parlimen cuba melaksanakan suatu pindaan yang bersifat “revolusioner secara asas” sehingga memusnahkan sifat persekutuan Perlembagaan, maka mungkin wujud had terhadap kuasa tersebut.

Namun begitu:

• Ini bukan suatu keputusan kehakiman.
• Ini bukan suatu doktrin.
• Ini bukan suatu prinsip perlembagaan.

Ia hanyalah kenyataan spekulatif yang dibuat secara selingan. Thomson tidak membatalkan sebarang pindaan, tidak mencipta sebarang ujian kehakiman, dan tidak mengisytiharkan bahawa mahkamah berkuasa membatalkan pindaan perlembagaan.

3. Mengapa dicta Thomson tidak boleh jadi asas BSD?

Untuk mewujudkan BSD, perlu wujud:

• Kuasa kehakiman untuk membatalkan pindaan perlembagaan.
• Senarai ciri yang jelas tentang aspek yang tidak boleh dipinda.
• Justifikasi perundangan bahawa Perlembagaan mengandungi had tersirat di luar Perkara 159.

Kenyataan Thomson tidak memenuhi mana-mana kriteria ini. Beliau secara nyata mengesahkan kuasa pindaan Parlimen di bawah Perkara 159 dan menolak sebarang hak veto oleh negeri Kelantan terhadap pindaan tersebut. Menjadikan kenyataan spekulatif beliau sebagai asas doktrin adalah suatu penyalahgunaan tafsiran undang-undang.

4. Konteks politik Akta Malaysia 1963

Ketua Hakim Thomson ketika itu menangani isu kesahan Perjanjian Malaysia dan pindaan perlembagaan bagi memasukkan Sabah, Sarawak dan Singapura ke dalam Persekutuan. Fokus beliau ialah untuk mengabsahkan proses tersebut — bukan untuk mengehadkan kuasa Parlimen. Pemerhatian beliau mengenai perubahan revolusioner adalah lebih kepada menenangkan kebimbangan politik bahawa sebarang perubahan besar sewajarnya memerlukan konsensus yang lebih luas. Ia tidak pernah dimaksudkan sebagai asas kepada aktivisme kehakiman.

5. Revisionisme Shad Faruqi dan risikonya

Dakwaan Profesor Shad bahawa Malaysia telah mencipta BSD lebih awal daripada India adalah tidak tepat dari segi sejarah dan berbahaya dari segi undang-undang. Ia memberikan gambaran palsu seolah-olah terdapat warisan kehakiman yang tidak pernah wujud. Ia juga mengabsahkan satu doktrin yang telah menimbulkan perpecahan dalam badan kehakiman Malaysia, mengganggu kestabilan tafsiran perlembagaan dan memberikan kuasa kepada hakim yang tidak dipilih untuk membatalkan undang-undang serta pindaan perlembagaan berdasarkan nilai-nilai abstrak yang berubah-ubah.

Kesimpulan

Ketua Hakim Negara Thomson tidak pernah mencipta atau menyokong Doktrin Struktur Asas. Dicta beliau dalam kes Kelantan adalah refleksi politik yang berhati-hati, bukannya doktrin perlembagaan. BSD kekal sebagai inovasi undang-undang India yang berakar umbi dalam sejarah perlembagaan unik negara itu. Di Malaysia, pelindung sebenar terhadap asas-asas perlembagaan adalah Perkara 159(5) dan peranan Majlis Raja-Raja — bukan doktrin kehakiman yang bersifat spekulatif.

Sudah tiba masanya untuk kita menolak naratif palsu bahawa Ketua Hakim Thomson adalah “Kesavananda” Malaysia. Beliau bukan.
Marilah kita pelihara ketepatan undang-undang berbanding mitos ideologi.

*Penulis ialah seorang peguam bela dan peguam cara, dan terlibat secara aktif dalam wacana perundangan dan perlembagaan di Malaysia