ISU gangguan bekalan air di Terengganu bukan lagi masalah terpencil atau bermusim. Ia kini menjadi simbol jelas kelemahan tadbir urus utiliti negeri yang gagal diselesaikan walaupun selepas bertahun-tahun pentadbiran Pas menerajui kerajaan negeri.

Pendedahan bahawa Syarikat Air Terengganu Sdn Bhd (SATU) mengalami kerugian hampir RM200 juta setahun akibat kebocoran paip dan kehilangan air tidak berhasil (NRW) sepatutnya mengejutkan seluruh rakyat negeri ini. Angka sebesar itu bukan sekadar masalah teknikal, tetapi mencerminkan kegagalan pengurusan yang serius.

Persoalan utama yang bermain di fikiran rakyat ialah: jika masalah ini sudah diketahui sekian lama, mengapa sehingga hari ini penyelesaian menyeluruh masih gagal dilaksanakan?

Rakyat Terengganu sudah terlalu lama hidup dengan tekanan air rendah, paip pecah, bekalan terputus dan air keruh setiap kali berlaku gangguan cuaca atau kerosakan sistem. Dalam banyak kawasan, masalah ini sudah dianggap “normal” sedangkan akses kepada bekalan air bersih adalah keperluan asas rakyat.

Malangnya, yang sering dipaparkan kepada rakyat hanyalah alasan demi alasan.

Kerajaan negeri kini cuba membina naratif bahawa masalah air berpunca daripada “sistem lama” dan “paip uzur” yang diwarisi sejak dahulu. Namun rakyat semakin sedar bahawa alasan itu tidak boleh digunakan selama-lamanya.

Pas sudah mentadbir Terengganu sejak 2018. Tempoh itu cukup panjang untuk melaksanakan reformasi utiliti air secara agresif jika benar isu ini diberi keutamaan. Tetapi sehingga hari ini, rakyat masih berdepan masalah sama tanpa perubahan ketara.

Lebih membimbangkan, angka kerugian RM200 juta setahun menunjukkan wujud kelemahan besar dalam aspek penyelenggaraan, pemantauan aset dan perancangan infrastruktur negeri. Dalam mana-mana organisasi profesional, kerugian sebesar itu secara berterusan akan mencetuskan audit menyeluruh dan tindakan drastik.

Namun apa yang berlaku di Terengganu hanyalah pengulangan kenyataan media dan naratif mengurus persepsi.

Rakyat tidak perlukan propaganda simpati. Rakyat perlukan penyelesaian.

Apa yang sepatutnya dilakukan ialah:

• pelan penggantian paip secara menyeluruh,
• sasaran pengurangan NRW yang jelas,
• laporan kemajuan projek secara berkala,
• audit bebas terhadap pengurusan utiliti air negeri,
• serta pelaburan serius dalam infrastruktur bekalan air.

Kegagalan mengurus isu air juga memberi kesan langsung kepada ekonomi negeri. Pelabur memerlukan keyakinan terhadap kestabilan utiliti asas. Peniaga kecil pula terus menanggung kerugian apabila operasi terganggu akibat masalah bekalan air.

Lebih malang, rakyat akhirnya menjadi mangsa kepada kelemahan pentadbiran yang gagal menjadikan isu asas rakyat sebagai keutamaan.

Hakikatnya, isu air bukan sekadar isu paip bocor. Ia mencerminkan kemampuan sebenar sesebuah kerajaan untuk mentadbir negeri secara cekap dan berkesan.

Jika selepas bertahun-tahun masalah masih berulang dengan alasan yang sama, rakyat berhak mempersoalkan sejauh mana keutamaan kerajaan negeri terhadap kebajikan dan keperluan asas rakyat Terengganu.

Rakyat tidak menilai berdasarkan jumlah alasan yang diberikan.

Rakyat menilai berdasarkan kemampuan menyelesaikan masalah.