PELANTIKAN Datuk Seri Dr Ahmad Samsuri Mokhtar sebagai Ketua Pembangkang Parlimen dilihat sebagai usaha Perikatan Nasional untuk menampilkan wajah baharu pembangkang yang lebih sederhana dan profesional. Namun di sebalik penampilan imej teknokrat itu, semakin ramai mula mempersoalkan sama ada beliau benar-benar mempunyai kapasiti dan rekod prestasi yang cukup kuat untuk menggalas tanggungjawab sebesar itu.

Jawatan Ketua Pembangkang bukan sekadar gelaran politik. Ia adalah institusi penting dalam demokrasi yang menuntut komitmen penuh, kehadiran konsisten di Parlimen, penguasaan isu nasional serta kemampuan menjadi semak imbang utama kepada kerajaan.

Berdasarkan data yang dipetik daripada portal pemantauan Parlimen, kehadiran beliau dilaporkan sekitar 63.7 peratus sahaja sepanjang tempoh persidangan tertentu. Angka itu bukan sekadar statistik biasa, tetapi kini menjadi simbol kepada persoalan lebih besar tentang tahap komitmen beliau terhadap tugas legislatif nasional.

Sebagai Ketua Pembangkang, rakyat tentunya mengharapkan seseorang yang:

• sentiasa hadir ketika perbahasan penting,
• memimpin strategi pembangkang,
• serta menjadi suara utama mencabar dasar kerajaan.

Walaupun kerajaan negeri sering menonjolkan imej pentadbiran stabil dan bebas kontroversi besar, realiti ekonomi rakyat di peringkat akar umbi masih belum menunjukkan perubahan luar biasa.

Antara isu yang terus menghantui negeri itu ialah:

• peluang pekerjaan berpendapatan tinggi yang terhad,
• penghijrahan tenaga muda keluar negeri,
• ketergantungan tinggi kepada hasil petroleum,
• serta pertumbuhan pelaburan bernilai tinggi yang masih perlahan.

Imej profesional semata-mata tidak mencukupi jika rakyat masih belum merasakan perubahan ketara dalam kehidupan mereka.

• mentadbir negeri sebagai Menteri Besar,
• dan mengetuai blok pembangkang di Parlimen.

Kedua-dua jawatan itu menuntut komitmen sepenuh masa.

Sebagai Menteri Besar, beliau perlu:

• mengurus pembangunan negeri,
• menyelesaikan isu rakyat,
• memantau pentadbiran,
• dan memastikan ekonomi negeri bergerak.

Sebagai Ketua Pembangkang pula, beliau perlu:

• berada di Parlimen,
• menyusun strategi nasional,
• menyerang dasar kerajaan,
• dan menyatukan pelbagai parti pembangkang.

Persoalan yang semakin bermain di fikiran rakyat ialah:
tugas mana yang sebenarnya akan menjadi keutamaan?

Jika Pas mempunyai ramai pemimpin berwibawa dan berpengalaman di Parlimen, mengapa tanggungjawab sebesar Ketua Pembangkang perlu dipikul oleh seorang Menteri Besar yang sudah sedia terbeban dengan urusan negeri?

Samsuri kini akan dinilai berdasarkan:

• sejauh mana beliau mampu hadir dan memimpin di Parlimen,
• keberkesanan beliau mencabar kerajaan,
• kemampuan menawarkan dasar alternatif,
• dan prestasi sebenar negeri yang ditadbirnya.

Jika selepas pelantikan ini tiada perubahan ketara pada prestasi Parlimen mahupun pembangunan negeri, maka semakin ramai akan melihat bahawa pelantikan beliau hanyalah kemenangan dari sudut penjenamaan politik — bukan bukti kekuatan kepimpinan sebenar.